چشم‌هایی که نمی‌بینند...
بیشترِ تحلیل‌هایی که بر «چشم‌هایشِ» بزرگ علوی نوشته شده‌اند، یا بر مدارهای جامعه‌شناختی-سیاسی چرخی زده‌اند (تقابل اشرافیتِ فرنگیس و آرمان‌خواهیِ استاد ماکان)، یا در مسیر نقد روان‌شناختی، خودخواهی و ناکامی معشوقه را نشانه رفته‌اند. اما اگر از این خطوطِ پرتردد عبور کنیم و به خودِ «فعلِ دیدن» و «رسانه‌ی هنر» خیره شویم،…
