«دیدار در کوالالامپور» قصه خاص و جسورانهای است. خاص و جسورانه است به این دلیل که نویسنده دست روی سوژهای گذاشته که کمتر نویسندهای به آن میپردازد. ناصر قلمکاری در «دیدار در کوالالامپور» قصه گویی است وفادار به آنچه نظریه پردازان واقعیت داستانی توصیفش میکنند
