رفتن به محتوا رفتن به نوار کناری رفتن به فوتر

برچسب: حمید رضا امیدی سرور

درباره کتاب «ما از نگاه دیگران۱»ترجمه داوود قلاجوری

داوود قلاجوری ازجمله آن مترجمان و اهالی قلمی است که به قدر شایستگی‌اش دیده نشده است. البته آنها که عاشق هنری میلرند، مخصوصا میلر خوانان واقعی که با جوهره واقعی آثار این نویسنده بزرگِ پرشورِ عاصی آشنا هستند، او را خوب می‌شناسند

ادامه مطلب

رویکرد جسورانه‌‌ی فیلمساز بی‌خطر!/ حمیدرضا امیدی‌سرور

محمدحسین مهدویان را باید از بارزترین چهره‌ها در میان نسلی دانست که طیف موسوم به فیلمسازان جدید دولتی را نمایندگی می‌کنند. گروهی که باید حساب آنها را از فیلمسازان نابلد اما پرمدعای چند دهه پیش جدا کرد.

ادامه مطلب

جشنواره فجر با سسِ تندِ کرونا!/ حمیدرضا امیدی‌سرور

جشنواره سی و هشتم در پردیس ملت، یکی از دوستان قدیمی را بعد از مدتها دیدم، از سر شوق به طرف او رفتم، برای روبوسی. بی‌آنکه بدانم چه تغییرات عجیب و غریبی در راه است تا دنیای ما و مناسباتش را دگرگون کند. در کمال تعجب خودش را عقب ‌کشید. من از همه جا بی…

ادامه مطلب

«این جهان گذرا»؛ رویکردی نو در روایت علمی تاریخ بشر/ حمیدرضا امیدی‌سرور

گفتن درباره اهمیت تاریخ و ضرورت مطالعه آن تکرار مکرارت است؛ اما مهمتر از همه، یافتن آثاری‌ست که در میان خیل کتابهای ریز درشت تاریخیِ منتشر شده، به خواندنشان می‌ارزند. وقتی سخن از خواندن آثار تاریخی به میان می‌آید، اغلب تصور می کنند با کتابی قطور و مملو از نامهای ناشنا و گاه عجیب…

ادامه مطلب

ماریانو آسوئلا، «مگس‌ها» و رمان انقلابی آمریکا لاتین/ حمید رضا امیدی سرور

کتابی کلاسیک شده از نویسنده‌ای مشهور در ادبیات مکزیک، یکی از پایه گذاران و پرچمداران اصلی گونه ای از ادبیات داستانی که به عنوان «رمان انقلابی» شناخته می شود. ماریانو آسوئلا، چندتایی از این رمان‌ها در کارنامه دارد که «مگس‌ها» یکی از بهترین و معروفترین آنهاست

ادامه مطلب

لورنس آلمانی در میان وطن‌پرستان ایرانی حمید رضا امیدی سرور

دیدن کتابی درباره واسموس که تحت عنوان «لورنس آلمانی» (همراه دلیران تنگستانی) نوشته هندریک گروتروپ ، ناخودآگاه مرا برد به سی و چند سال قبل، به میانه آن بازی‌های کودکانه که چند بار در شمایل واسموس فرو رفته بودم، بی آنکه واقعا او را بشناسم. به راستی واسموس که بود؟ مردی آزادی خواه، یک اروپایی…

ادامه مطلب

فرصتی برای تکرار یک تجربه ناب / حمید رضا امیدی سرور

تقریبا ده سال پیش از این، با همکاری یکی از دوستان نویسنده، ویراستاری مطالب یک هفته نامه را برعهده داشتیم، دوستی که عجیب عشق خوان رولفو و رمان معروفش«پدرو پارامو» بود و رمانی هم متاثر از آن نوشته بود و خلاصه هرگاه صحبت به سمت ادبیات و داستان نویسی می رفت درباره این شاهکار ادبیات…

ادامه مطلب

جشنواره سی و هفتم/ روز نهم و دهم: به پایان آمد این دفتر و حکایتی باقی نماند! / حمیدرضا امیدی سرور

و سرانجام جشنواره سی و هفتم فیلم فجر هم تمام شد. بعد از پایان فیلم «ماجرای نیمروز۲» که در سانس آخر سالن رسانه های گروهی به نمایش در آمده، وقتی از راهرو های شیب دار پردیس ملت به طرف در خروج می رویم، یکی از رفقای قدیمی که در این چند روزه زیاد درکنار هم…

ادامه مطلب

جشنواره سی‌وهفتم/ روز هفتم و هشتم: آیا از «متری شیش‌و‌نیم» بهتر هم داریم؟ / حمیدرضا امیدی سرور

جشنواره امسال هم از نیمه گذشت و به روزهای پایانی نزدیک شد. هرچه جشنواره به پایان خود نزدیک‌تر می‌شود، اهمیت دیدن یک فیلم شاخص و به یادماندنی که بتوان جشنواره سی و هفتم را با آن به خاطر سپرد، بیشتر می‌شود. درغیر این صورت، حتی وجود چند فیلم خوب و متوسط بازهم دردی دوا نمی‌کرد.

ادامه مطلب

نگاهی به کتاب «هاروکی موراکامی به دیدار هایائو کاوای می‌رود» / چگونه ادبیات التیام بخش دردهاست!

اگرچه خواندن آثار قلمی یک نویسنده برای شناخت جهان فکری و سبک کار او راه‌گشاست؛ اما خواندن گفتگوهای همین نویسنده، می تواند به شکلی مستقیم‌تر و بدون دشواری و نیاز به غور در جزئیاتِ خود آثار، از وجوه گوناگون سبک کار، نوع تفکر و شگردهای کار این نویسندگان را رازگشایی کند

ادامه مطلب

تعجب نکنید، جشنواره دولتی ، جوایز دولتی هم می دهد!/ #وجیزه: یادداشت‌های فرهنگی و هنری ح. امیدی سرور

عرض شود با اعلام اسامی برندگان سیمرغ های بلورین سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر، پرونده جشنواره امسال هم بسته شد. این درست که انتخاب نفرات برگزیده همیشه ممکن است مخالفانی و موافقانی داشته باشد، به عبارت دیگر انتخاب بهترین های یک جشنواره تابع سلیقه هیئت داوران آن است و همیشه گروهی راضی و…

ادامه مطلب

جشنواره سی‌وهفتم/ روز پنجم و ششم: سینمای اجتماعی؛ همیشه در مظان اتهام! / حمیدرضا امیدی سرور

فیلم‌های اجتماعی معمولا از تاثیرگذارترین آثار سینمایی محسوب می شوند؛ فیلم‌هایی که بازتاب‌دهنده اوضاع و احوال جامعه، مشکلات و دغدغه‌های مردم، به‌خصوص طبقه متوسط و لایه‌های اجتماعی پایین تر از آن هستند.

ادامه مطلب

جشنواره سی‌وهفتم/ روز سوم و چهارم: فیلمسازان جوان، بهتر از پیشکسوتان

شرکت در بیست‌وپنج دوره گذشته جشنواره، باعث شده برنامه این ده روز در طول هر سال برای‌ ما از پیش روشن باشد. اختصاص‌دادن روزی چند ساعت برای تماشای فیلم‌های بخش مسابقه سینمای ایران، چنان دیگر برنامه‌های عادی زندگی‌مان را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد که گاه از زور خستگی آرزو می‌کنیم ای کاش جشنواره زودتر تمام شود!

ادامه مطلب

جشنواره سی‌و‌هفتم/ روز دوم: خدا را شکر کنید جشنواره برگزار می‌شود! / یادداشتهای حمیدرضا امیدی از جشنواره فیلم فجر

معمولا از روز دوم جشنواره به بعد، اوضاع و احوال قدری آرام‌تر و منظم‌تر می‌شود. آنها که از قطار جشنواره جا مانده‌اند و به هر دلیل کارت ورود به سینما نصیبشان نشده، خیالشان راحت می‌شود که بالاخره جایی برای آنها هست یا اینکه باید فیلم‌ها را جور دیگری دنبال کنند.

ادامه مطلب

یادداشتهای حمید رضا امیدی سرور از جشنواره سی و هفتم فیلم فجر

به گمانم این بیست‌و‌پنجمین جشنواره‌ای است که سعادت حضور در آن را پیدا می‌کنم! هیچ‌گاه فراموش نمی‌کنم اولین سالی که رسما کارت اصحاب مطبوعات را کف دست منِ جوان هجده‌ساله گذاشتند و من هم نامردی نکردم و وقتی دیدم امکان تماشای راحت فیلم‌ها را پیدا کرده‌ام، یک‌نفس بیش از پنجاه فیلم بخش مسابقه و خارج…

ادامه مطلب

همینگوی به روایت همینگوی / حمید رضا امیدی سرور

همینگوی نوشتن را با خبرنگاری آغاز کرد، دوره‌ای تقریبا طولانی به این حرفه مشغول بود، چنانکه از جنبه های مختلف بر او اثر گذاشت، هم در نویسندگی و هم در سلوک او به عنوان یک نویسنده. به خوبی بر اهمیت رسانه‌‎ها واقف بود و در زمان حیاتش شهرتی ورای شهرت معمول نویسنده‌ها داشت؛ بی‌اغراق در…

ادامه مطلب

اتوپیای وارونه! / حمید رضا امیدی سرور

جورج اورول در داستانهایش از ماجراهای واقعی زندگی خود بهره بسیار می‌گرفت و این، به عنوان مشخصه‌ای در آثارش، از سوی برخی به عنوان ضعف در بکارگیری تخیل یاد شده است. اما آیا جورج اورول نویسنده‌ای با تخیلی ضعیف بود؟ گمان نمی کنم چرا که بهترین آثار او یعنی مزرعه حیوانات و ۱۹۸۴ که تقریبا…

ادامه مطلب

#وجیزه – ح امیدی سرور/ چگونه نسل قلم منتشر شد و ما احساس پیری کردیم؟!

عرض شود که در این دوره رکود و خرابی بازار کتاب، نشر نو یکی از انگشت شمار ناشرانی است که تولیداتش باعث می شود احساس کنیم در این کالبد کم جان هنوز نشانه‌هایی از حیات دیده می‌شود که می توان به آن امیدوار بود. این را هم به لحاظ کیفی در این آثار می توان…

ادامه مطلب

دیکتاتورها عاقبت به خیر نمی‌شوند… / حمید رضا امیدی سرور

«بیوه‌ها» نوشته آریل دورفمان شاهکاری است که از دل تقابل با سانسور زاده شده؛ اگرچه نویسنده‌اش هنگام خلق اثر در جهانی آزاد می‌زیست و می‌توانست همه آنچه می‌خواست آزادانه بر روی قلم بیاورد. اما دورفمان این کار را نکرد که اگر کرده بود شاید حاصل کار تا این این اندازه ماندگار نمی شد!

ادامه مطلب

همه آنچه برای خواندن شاهنامه نیاز داریم، اینجاست!

باید اعتراف کنم در سالهای جوانی چنان مدهوش ادبیات غرب بودم که هوشیاری درک اهمیت ادبیات کهن سرزمین خویش را نداشتم. اما این نا آگاهی دیری نپایید و دریافتم با غفلت، آنچه خود داشتیم از بیگانه تمنا می کردم. اما این بدان معنا نیست که شگفت زدگی از ادبیات کهن باعث شده از…

ادامه مطلب

نگاه حمید رضا امیدی سرور به رمان «هرس» نوشته نسیم مرعشی

آنچه در نگاه نخست رمان «هرس» را به اثری متفاوت با اولین رمان ستایش شده‌ی نسیم مرعشی (پاییز فصل آخر سال است) بدل می‌سازد و حتی آن را از بسیاری از آثاری که توسط نویسندگان جوان این سال‌ها نوشته شده ممتاز می‌کند، بلند پروازی و اعتماد به نفسی است که در آن موج می‌زند. اعتماد…

ادامه مطلب

خوسه دونوسو و باغ همسایه؛ ادبیاتی که مثل بمب صدا کرد!

ادبیات امریکای لاتین منبع بی پایان استعدادهای شگفت انگیز است، با نویسندگانی که شهرتشان به میان توده عام مردم این خطه نیز رفته و مرزهای کشورها و قاره ها را درنوردیده، اما در عین حال هستند چهره هایی که قریحه و قدرت نویسندگی آنها مغفول مانده است . چنان که هر بار با کشف…

ادامه مطلب

پیشنهادهای امیدی سرور در آخرین روزهای نمایشگاه / این کتاب‌ها و ناشران را فراموش نکنید

حمید رضا امیدی سرور، داستان نویس می‌گوید: در حوزه داستان‌های پلیسی، کتاب‌های نشر جهانِ کتاب را پیشنهاد می‌کنم که ترجمه‌های خیلی خوبی از نویسندگانی درآورده که قبلاً برخی از آنها در میان مخاطبان فارسی زبان چندان شناخته شده نبودند.

ادامه مطلب

ظهور و سقوط یک دیکتاتور / نگاهی به «امپراتور» اثر ریشار کاپوشچینسکی / حمیدرضا امیدی سرور

هرجا که بوی خطر به مشام می‌رسید حاضر بود، یکی از آن خبرنگارهای پر دل و جرأتی که سروکله‌اش در جاهایی پیدا می‌شد که خیلی از همکارانش یا جرأت رفتن به آنجا را نداشتند و یا اینکه ترجیح می‌دادند تا خطر گریبانشان را نگرفته جان خود را بردارند و بروند.

ادامه مطلب

«آب و آتش» کوته نوشته های حمیدرضا امیدی سرور

«آب و آتش» کوته نوشته های حمیدرضا امیدی سرور یک «آب و آتش» عنوان یادداشت های کوتاهی خواهد بود که از این پس به نیت انتشار در فضای تلگرام نوشته خواهد شد و البته در مد و مه نیز باز نشر خواهد شد. فشرده نوشتن کاری ست دشوار، هنری که چندان در آن تبحر ندارم،…

ادامه مطلب

در ستایش تنهایی / نگاهی به «آنته کریستا» اثر اَمِلی نوتومب

این نویسنده‌ی فرانسوی زبانِ بلژیکی تبارِ پرکار که در توکیو به دنیا آمده و به واسطه‌ی شغل پدر در شهرها و کشورهای مختلفی زندگی کرده است، این روزها چهره شناخته شده ای در میان علاقمندان ادبیات داستانی در ایران محسوب می شود. در دو دهه گذشته دوبار آثاری از او به فارسی ترجمه شد

ادامه مطلب

نگاهی به «دژخیم می گرید» اثر فردریک دار / حمید رضا امیدی سرور

فردریک دار نویسنده ای بسیار پرکار بود، حاصل هفتاد و نه سال زندگی (از ۱۹۲۱ تا ۲۰۰۰)، ۳۰۰ اثر داستانی و ۲۰ اثر نمایشی بود. برای نوشتن داستانهایش از ۲۰ نام مستعار استفاده کرد. پس از مرگ او دعوایی حقوقی میان ناشر و وارثانش، در رابطه با کتابهایی که با نام مستعار نوشته بود…

ادامه مطلب

به‌گزین کتب سال: ۵- تاریخ جهان؛ صلحی که همه صلح ها بر باد داد / حمید رضا امیدی سرور

در زمینه تاریخ جهان کتابهای خواندنی و ارزشمند مختلفی منتشر شده اند، پهنه وسیع این حوزه کار انتخاب از میان این آثار را کمی دشوار می کند اما در میان آثاری که بدست نگارنده رسید چند کتاب بودند که توجه برانگیز تر از بقیه به نظر می رسیدند.

ادامه مطلب

به‌گزین کتب سال: ۴ – ادبیات پلیسی و جنایی : مجموعه نقاب (نشر جهان کتاب) / حمید رضا امیدی سرور

اگر بخواهیم بهترین مجموعه آثار پلیسی سالهای پس از انقلاب را نام ببریم، به دو نام می رسیم که با فاصله از دیگر مجموعه ها قابل اعتنا تر بوده اند. خوشبختانه در طول این سالها ترجمه خوب کم نداشته ایم.

ادامه مطلب